App

Google Play  
Google Play  

 



 

|| Column Ilse de Groot: De kracht van tegenslag: sterker worden door een keerpunt in je leven ||

ilse de groot

Foto: Prive foto Ilse de Groot

Hoe het allemaal begon…
Zes jaar geleden in april 2011 haalde ik DJ als 3 jarige op. Hij stond toen nog als voskleurige teddybeer, onder de modder, in een opfokstal in Winterswijk. Binnen enkele weken werd hij van onbeleerd paard al snel zadelmak gemaakt en kon ik superfijn met hem wegrijden. DJ bleek heel leergierig, meewerkend en een super goede galop te hebben.  Een jaar later in juli 2012 deden we mee aan de Pavo Cup selectie voor 4 jarige dressuurpaarden. Tot mijn grote verrassing en vreugde wonnen we de voorselectie!! Hierdoor mochten we door naar de halve finale en deelnemen aan de selecties voor het WK jonge dressuurpaarden. Ik was in m’n nopjes met DJ, zo trots dat we dit in een jaar tijd hadden bereikt! Dit succes deed mij des te meer realiseren hoeveel talent DJ in zich had en dat ik erg zuinig op hem moest zijn.

In het L, M en Z behaalden we mooie prestaties. We zijn Kring –en Regiokampioen geworden en wonnen de zilveren medaille op het NK in maart 2013, wat absoluut een van onze hoogtepunten is. Natuurlijk kwamen er tussen de up momenten ook down momenten voor, maar daardoor leerden DJ en ik elkaar alleen maar beter kennen en kwamen we er altijd sterker uit. Eind 2015 maakten we ons ZZ-Zwaar subtop debuut, en na deze categorie succesvol te hebben doorlopen maakten we in het voorjaar van 2016 al ons Prix St. George debuut! We behaalden direct een ruim voldoende score wat een bijzondere mijlpaal was. Mijn droom om met mijn eigen opgeleide paard de Prix St. George te halen was uitgekomen! En dat smaakte naar meer.. Omdat het doel Prix St. George rijden behaald was, stelde ik het doel bij naar Grand Prix rijden. En om het doel SMART (Specifiek – Meetbaar – Acceptabel – Realistisch – Tijdsgebonden) te maken werd het specifieke doel ‘Voor mijn 30e Grand Prix rijden met minimale scores boven de 63% waarbij DJ een happy athlete is en blijft’. Ik was op dat moment 26 jaar. Thuis trainden we fanatiek door en DJ pakte het zwaardere werk goed op. Onder toeziend oog van Dominique Filion leerden we samen de Grand Prix oefeningen. Wissels om de pas, passage, dubbele pirouettes, begin stapjes piaffe. DJ leek het allemaal in huis te hebben.

Maar toen veranderde alles..
13 oktober 2016. Zoals iedere andere ochtend stond DJ lekker in de wei. Maar door externe harde geluiden is hij zó geschrokken waardoor hij en andere paarden op hol sloegen en het draad door zijn gerend. DJ kwam rechtsachter kreupel uit de wei, eerst dacht ik nog aan een verstapping of verrekking maar er was niets te zien qua verdikking of beschadiging aan de buitenkant. En dat beangstigde me… Bij de dierenarts werd mijn grootste nachtmerrie werkelijkheid. Op de scan was duidelijk een afgescheurde meniscus en voorste kruisband te zien aan de rechter achterknie van DJ. Mijn wereld stortte in. In het begin leefde ik met verdriet tussen ongeloof en realiteit in, en vooral in de onzekerheid hoe de toekomst er verder voor DJ, en mij, zou gaan uitzien. We hebben hem laten opereren omdat ik DJ absoluut nog een kans wilde geven. Maar tijdens de operatie bleek dat er teveel kapot was aan zijn knie om hem terug te kunnen laten komen in de sport.

Na een revalidatieperiode van ruim 5 maanden ging DJ op 1 april officieel met vervroegd pensioen bij een paardenrusthuis. Deze gehele gebeurtenis heeft uiteraard een grote impact gehad op mijn leven en kijk op de paardensport. Het ene moment was ik bezig met het toekomstplan om samen met DJ de Grand Prix te halen om daarna bijvoorbeeld een fijne nieuwe eigenaar voor hem te zoeken die ook weer veel met hem kan leren. Het volgende moment is bekend; geen paard meer om binnen 3 á 4 jaar Grand Prix mee te rijden. En dat was natuurlijk het volgende doel: Voor mijn 30e met DJ Grand Prix rijden.

Accepteren, loslaten en vooruit kijken.

Toen duidelijk werd dat DJ niet zou genezen van zijn zware blessure begon voor mij het ‘acceptatieproces’ dat dit mijn nieuwe realiteit was. En dan word je genoodzaakt jezelf een soort van ‘opnieuw’ uit te vinden. Want wat ga ik nu doen? Zonder toekomstpaard? Er kwamen verschillende scenario’s naar boven, mogelijkheden om te blijven rijden, maar mijn hoofddoel was om op Prix St. George niveau en hoger te rijden. Daar had ik immers jaren naartoe gewerkt met DJ, en met vijf paarden had ik in de jaren voor DJ al Z2 en Junioren gereden. Zomaar weer even een paard op Prix St. George niveau in eigendom hebben is onmogelijk. Dat kost heel veel geld in aanschaf of weer jaren tijd, geld en energie om een jong paard op te leiden naar dat niveau, met alle risico’s van dien. Omdat ik niet afhankelijk wil zijn van de keuzes die iemand anders maakt besloot ik al snel niet een paard voor een andere eigenaar uit te willen brengen. Ik stelde mijzelf dus de vraag; wil ik zelf weer het hele proces doorlopen van een (jong) paard in eigendom hebben en opleiden tot Grand Prix niveau?

Om te trainen en te blijven presteren en ontwikkelen op niveau zijn heel veel trainingsuren nodig. Daarnaast is het juiste management van paard en ruiter enorm belangrijk. Iedere fanatieke wedstrijd amazone/ruiter weet hoeveel tijd, geld en energie er in de opleiding en het management van een (top)sportpaard gaat zitten. En daar is niks mis mee, want als je je doelen wilt bereiken moet je je ervoor inspannen op verschillende vlakken, veel dingen buiten het paardrijden voor laten en alles van jezelf geven. Zolang je daar plezier en voldoening uit haalt is dat geweldig en krijg je er veel energie voor terug. Ik ben mij meer dan ooit bewust van de risico’s die er zijn wanneer je eigenaar en amazone bent van een paard dat op topniveau loopt. In mijn geval werd ik op alle mogelijke vlakken geraakt: sportief, emotioneel en financieel. Dus ik vroeg mijzelf af: Wil ik zo’n ‘risico’ weer aangaan? Het antwoord op dit moment in mijn leven is nee. En dat voelt goed, maar is ook een proces van accepteren dat ik die keuze heb gemaakt. Daarbij hoort ook het ‘oude patroon’ van dagelijks trainen met je paard loslaten en met een nieuw plan doorgaan en vooruit kijken. Ik sluit een hele mooie periode van paardensport af die in 1997 is begonnen. Nu ik 26 jaar ben en deze tegenslag zich heeft voorgedaan voelt het dat de tijd is aangebroken voor een ander, nieuw hoofdstuk.

Veranderproces
In de loop van de jaren heb ik mijn blik verbreed en besef mij heel goed dat er zoveel meer in het leven is. Dit soort ‘levensveranderende’ gebeurtenissen, ook wel ‘life events’ genoemd, zetten vaak aan tot verandering. Daarom ging ik onder andere over dit soort zaken nadenken:

column ilse de groot

Bron: http://www.coachcenter.nl/bateson-de-logische-niveaus-van-denken-leren-en-veranderen/ 

Een ontwikkel en verander pad is ingeslagen waarbij ik samen met mijn vriend nieuwe inzichten krijg over het inrichten van ons leven nu en in de toekomst. Beiden zijn we jaren fanatiek met onze sport bezig geweest en hebben we op hoog niveau gereden en gepresteerd. Hij met iets meer PK’s op de racemotor dan ik met 1 PK. We beseffen dat ons leven jarenlang gevormd was naar onze sporten op het gebied van tijd, geld en energie. Dagelijks gedisciplineerd trainen, te paard of in de sportschool, in de weekenden naar wedstrijden met mijn paard of naar een circuit in Europa om mijn vriend te supporteren tijdens zijn races. Daarnaast vervullen we beiden een fulltime commerciële functie, hij op management niveau, ik op ondersteunend niveau. Je kunt je dus misschien wel voorstellen hoe vol onze agenda’s zaten en nog steeds zitten. We besloten beide om (voor onbepaalde tijd) te stoppen met onze sporten waardoor meer ruimte vrijkomt in de eerdergenoemde factoren tijd, geld en energie. En daar kunnen we genoeg andere invullingen aan geven van dingen die we leuk vinden om te ondernemen…

Volg je dromen!
Beiden voelen we het verlangen om creatiever en vrijer in het leven te staan, buiten onze comfortzones te treden. En als je iets wilt moet je er zelf voor zorgen om het voor elkaar te krijgen! Dat geldt voor alle doelen of dromen die je in je leven wilt vervullen. Je moet zelf de juiste zaken uitzoeken en ondernemen om dichterbij je doel te komen. Je kunt jezelf daarbij de volgende vragen stellen om een gericht plan te krijgen:

Wat wil ik bereiken
Wat heb ik daarvoor nodig
Hoe ga ik datgene krijgen wat ik wil
Welke stappen moet ik daarvoor ondernemen
Waar moet ik aan denken als het niet goed gaat
Welke stappen kan ik dan ondernemen om het op te lossen
Wanneer start ik
Wanneer is het klaar
Hoe weet ik of ik geslaagd ben

Natuurlijk is doorzettingsvermogen en het om kunnen gaan met tegenslagen onderdeel van het toewerken naar je dromen en doelen. Geen enkele prestatie komt zomaar aanwaaien. Doorzetten hoort er altijd bij en met tegenslagen omgaan is onderdeel van de weg die je aflegt om naar je doel toe te werken. Als je er maar je les uit leert en er sterker door wordt. Daarnaast kun je ervoor kiezen om een nieuwe manier te vinden om dat ene doel te bereiken, of te gaan voor een ander (levens) doel. Als je het maar met passie en plezier doet! En het allerbelangrijkste is dat je geniet van de weg die je aflegt terwijl je naar jouw doel toewerkt. Met andere woorden: “Het gaat niet om de eindbestemming maar om de reis ernaartoe”.

Bron: Ilse de Groot / TopTalent Dressage

Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to TwitterwhatsappSubmit to LinkedIn